B.D.FOXMOOR

B.D.FOXMOOR
B.D.FOXMOOR

Τρίτη, 2 Αυγούστου 2011

Το αγαπημένο σου τραγούδι

Πονάς αδερφέ μου;
Έχει ο Αυγουστος τη θλίψη του ανέμου;
Πονάω αδερφέ μου, στη χρονοπερασιά μου
έχασα τα βήματα, μπέρδεψα τη σειρά μου.
Άραγε να ξεκουράζεσαι κι αλμύρα να μαζεύεις;
Ερωτεύεσαι ξανά και με τη νύχτα χορεύεις;
Εγώ στα ίδια όνειρα, στα σκισμένα χαρτιά μου,
με το ίδιο πλάκωμα δεξά απ' τη καρδιά μου.
Είμαι αυτός που αγαπάς, που μπορεί και να ζηλεύεις.
Βολέψου όπως το πας, μη το παιδεύεις.
Ξέρεις, ευτυχία είναι να μη σε νοιάζει αν θα πεθάνεις.
Να μη σε νοιάζει αν θα πεθάνεις.
Αν θα πεθάνεις.
Φτάνει να' χεις λόγο για όσα χάνεις.
Ξεκουράσου αδερφέ μου κι εγώ το πόνο μου
θα στον κάνω όπως πάντα, έχεις το λόγο μου.
Το αγαπημένο σου τραγούδι.
Το επόμενο τραγούδι.


7 σχόλια:

F.AN. είπε...

...εξαιρετικό Μιχάλη...

...ένας συνοδοιπόρος εδώ κ'χρόνια...

...σε περιμένω σύντομα...στην Κύμη(Αυλωνάρι)...καλοκαίρι 2010...

...ο ''φύλακας άγγελος''...που τα είπαμε για λίγο μετά το τέλος της συναυλίας...

...εύχομαι να'σαι πάντα καλά...

Ανώνυμος είπε...

Ποναμε αδερφε αλλα κ που να το πουμε μονο υπομονη κανουμε κ για αλμυρα ουτε λογος...

Ανώνυμος είπε...

αυτο ακριβως κανω.
κοιταω την αλμυρα, ζω μονο την νυχτα και ερωτευομαι απ την αρχη. Και τελευταια, κυριως παλευω με τις τυψεις μου. Ειναι ωραιο να ξερω οτι εσυ εισαι εκει παντα πολεμιστης, με ηρεμει. νιωθω καβατζωμενος. ωραιο απ τη μια, μαλακια μεγαλη απ την αλλη.

Σαββέλης είπε...

Έτσι ρε Μιχάλη...
Όλα αυτά που έγραψες είναι μέσα από την ψυχή σου και εύχομαι να τα ακούν για πολλά ακόμα χρόνια οι άνθρωποι...

Ανώνυμος είπε...

Στο παραπορτι κι αποψε μπηκα
κι ολα τα καλα του κοσμου βρηκα
βρηκα ονομα(κουρεας),βρηκα στεγη(low bap) και μια αγκαλια για χλαίνη
απ του χρονου την αιωνια γέννα
πεσκεσι σου φερα μια χουφτα αιμα
να το βαλεις στο γραφειο σου σε περιοπτη θεση να βουτας τη πενα σου και σε οποιον αρεσει
στιχοι και λογια σαν γεμιστηρες
αδειαζουν σε κορμια παλομενα που δεν τα αγγιζουν της ξεφτιλας τα δρωμενα
πληγες που για παντα θα αιμοραγουν
φωναξε τα σκυλια να τις γλυψουν μηπως και γιατρευτουν
προετοιμασου λοιπον για τη κρουαζιερα και ασεμε μενα να σταζω χολερα,αν και δεν ειναι της στιγμης ειμαι κι εγω μια λερα περιοπης
ρε μπουρλοτο!που θα λεγε κι η Νοταρα,μηπως σηκωσεις κεφαλι ελληνα φουκαρα
μα αν ερθεις παλι να μου κλαφτεις
κλωτσιες θα εισπραξεις και να μου το θυμηθεις.
Στο παραπορτι κι απόψε μπηκα
και μια βελονα φευγοντας πηρα για προικα
για να τσιγκλαω το πισινο σας
σαρκα να παρει το ονειρο σας
μα αν και παλι τζαμπα τραβιεμαι
κατι θα εχω για να τσιμπιεμαι.
Φευγω λοιπον με το φουσκωτο μου
με μονη παρεα τον εαυτο μου
και οταν το σκασω καπου στο δρομο τοτε θα δω το δικο σου τρομο
θα σου χαλασω τις διακοπες σου
καθως θα πινεις το φραπε σου.
Ταξιδι θα παω στον κολπο του τρομου
αυτα που σου ειπα ειναι του δρομου
ο δρομος ξερει καλα ιστορια
δεν τον ξεγελαει του κολπου η μαγεια.
Εδω φιλοι μου θα σας αφησω
γιατι το κρασι μ εριξε πισω
θα τα πουμε στις 10 τ αυγουστου
στο προθαλαμο του μουστου.

Sofaki είπε...

α ρε Μιχάλη..μόνο εσύ αγγίζεις τη ψυχή μας...να είσαι καλά!!

avatos είπε...

για το μερωμα της μνημης μας.....και μονο