B.D.FOXMOOR

B.D.FOXMOOR
B.D.FOXMOOR

Κυριακή, 18 Δεκεμβρίου 2011

b.d.foxmoor (από το lifo.gr)


Ποια είναι η εικόνα που έχετε για την απόλυτη ευτυχία; 
Μιας χαμοκέλας μ’ όλα τα υπάρχοντα μου μέσα.
Ποιος είναι ο μεγαλύτερος φόβος σας;  
Να βρίσκομαι χαμένος στο στενορύμι της Ιστορίας.
Ποιο εν ζωή πρόσωπο εκτιμάτε περισσότερο; 
Τον subcomandante Marcos.
Σε ποιο πράγμα προδώσατε τον εαυτό σας και μετανιώνετε περισσότερο γι’ αυτό; 
Στην υγεία μου.
Για ποια προδοσία του εαυτού τους οικτίρετε τους άλλους; 
 Την δημιουργική.
Ποιο εν ζωή πρόσωπο σιχαίνεστε περισσότερο;  
Πραγματικά δε μπορώ να ξεχωρίσω ένα, δεν αξίζει στους υπόλοιπους.
Ποιο είναι το αγαπημένο σας απόφθεγμα; 
« Ο ένας πάει ζερβά, ο άλλος δεξιά, το ίδιο λάθος βγάζει τη γλώσσα σ’ όλους» Οράτιος.
Τι νοσταλγείτε περισσότερο; 
Το αυτονόητο.
Ποιο είναι το πιο εξωφρενικό πράγμα που έχετε κάνει; 
Hip hop στην Ελλάδα.
Ποιο είναι το αγαπημένο σας ταξίδι; 
Στις κοιλάδες της Ουαλίας.
Ποια θεωρείτε την πιο υπερεκτιμημένη αρετή; 
Την ειλικρίνεια.
Ποιο είναι το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό σας; 
Η βιάση.
Ποιο χαρακτηριστικό προτιμάτε περισσότερο σε κάποιον; 
Το βάθεμα στη ματιά του.
Τι θεωρείτε πιο σημαντικό στους φίλους σας; 
Την όρεξη για ζωή.
Ποια είναι η καλύτερη συμβουλή που σας έχουν δώσει; 
Εδώ που βρίσκεσαι, παράτα τα.
Πότε κλάψατε για τελευταία φορά; 
Οταν η κορούλα μου, μου ζήτησε απ’ το τηλέφωνο να γελάω και να μην ειμαι λυπημένος.
Ποιος είναι ο μεγαλύτερος μύθος για τη διασημότητα; 
Το αύριο.
Διαλέξτε πέντε λέξεις που περιγράφουν τον εαυτό σας. 
 Πυροστιά, βάλτος, αντάρα, όχι, ναι.
Ποιοι είναι οι δύο καλύτεροί σας φίλοι; 
Η μελαγχολία και οι λέξεις.
Ποια μουσική θα θέλατε να παίξουν στην κηδεία σας; 
Ότι γουστάρουν.
Ποιο είναι το πολυτιμότερο περιουσιακό στοιχείο σας; 
Οι δίσκοι μου.
Τι θεωρείτε ως έσχατο βαθμό δυστυχίας; 
Το καλλιτεχνικό απόκαμα.
Πού θα θέλατε να ζείτε;
 Σε μια λεύτερη συνεργατική κοινωνία.
Ποια είναι η αγαπημένη σας απασχόληση; 
Το στούντιο.
Σε ποιες περιπτώσεις λέτε ψέματα; 
Σχεδόν πάντα.
Τι απεχθάνεστε περισσότερο στην εμφάνισή σας; 
Τ’ότι ποτέ δεν είχα τα μαλλιά μου ράστα.
Ποιες λέξεις ή φράσεις χρησιμοποιείτε υπερβολικά; 
Το ενοχλητικό για όλους τριγύρω μου «σσσσσσσσστ» και το «αδερφέ άκου μια ιδέα».
Τι ή ποιον αγαπάτε περισσότερο στη ζωή σας;  
Τη δροσιά μου, τη σύντροφο μου τη Γιολάντα.
Για ποιο πράγμα μετανιώνετε περισσότερο; 
Που δε βρίσκω δύναμη να γίνω καλύτερος γονιός.
Πότε και πού υπήρξατε ευτυχισμένος;  
Καθε φορά στα όμορφα.
Ποιο ταλέντο θα θέλατε να είχατε; 
Του διευθυντή φωτογραφίας.
Ποιοι είναι οι αγαπημένοι σας συγγραφείς; 
Robert Burton.
Ποιος είναι ο αγαπημένος σας  φανταστικός ήρωας;  
O super-malakas.
Ποιοι είναι οι πραγματικοί ήρωες σας; 
O Πλωτίνος Ροδοκανάκης, ο μπάρμπα Γάννης ο Ταμτάκος κι ο πατέρας μου ο Μαστροσωτήρης.
Ποια είναι τα αγαπημένα σας ονόματα; 
Το Maya.
Τι απεχθάνεστε περισσότερο; 
Τη μέση λύση.
Ποια είναι η παρούσα διανοητική σας κατάσταση; 
Αντάρα και Πράξια.
Αν μπορούσατε να αλλάξετε κάτι στον εαυτό σας, τι θα ήταν αυτό; 
Τη θηλιά που έχω περασμένη τρεις φορές γύρω απ΄το λαιμό μου, το “άγχος”.
Aν μπορούσατε να αλλάξετε κάτι στην οικογένεια σας, τι θα ήταν αυτό;
Τους συγγενείς μας.
Ποια θεωρείτε τη μεγαλύτερή σας επιτυχία; 
Την επιλογή συντρόφου και τα παιδιά μου.
Αν μπορούσατε να διαλέξετε πώς να επιστρέψετε στη ζωή, τι θα θέλετε να είστε; 
“Αλεπού του βάλτου” όπως και την προηγούμενη φορά.


10 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

ευτυχώς μας είχες ήδη αφήσει να σε γνωρίσουμε με τον καλύτερο τρόπο μέσα από τα τραγούδια-ποιήματά σου.
με αυτή τη συνέντευξη απλά έδωσες μάθημα αντρικής συμπεριφοράς. οι μάγκες όταν δίνουν συνεντεύξεις δεν κλαίγονται και δεν πετάνε λάσπη όπως κάνουν τα πουστράκια που ευτυχώς μας αδειάσαν τη γωνιά...
Σπύρος

Ανώνυμος είπε...

Αδερφέ σ'ακούω χρόνια τώρα.και θα περάσουν κι'άλλα. τελευταία παρατηρώ μία στροφή σου στον αναρχισμό(βλέπε <>,<>, όλο το Dublaz 44 και οι τίτλοι των τραγουδιών του). τελικά τα χρόνια και η δόξα σε "μικροαστεύουν". δε σε είχα ποτέ μου για ατόφιο εργάτη, αλλά ούτε και για άτομο, που υποκύπτει σε όλη αυτή τη μικροαστική ανυπομονησία για την αταξική κοινωνία.
με τεράστιο σεβασμό,
Γιάννης

Ανώνυμος είπε...

gia alli mia fora katalavame oti o mixalhs agapaei polli ton eayto toy kai toys dikous toy gyrw toy!!!

tsanos petros είπε...

Αληθινός και μάγκας...
ενας αλητης που βαραει το μυαλο μου και την ψυχη μου με οτι κατεβασει η κουτρα του 18 χρονια τωρα...
εμαθα να'μαι κοντα σου καρναβαλι...

oneirovathiskioto.blogspot.com

battalia είπε...

Απο το '99 που παρακολουθώ τα πραγματα,έχω ζησει πολλα απο τα όμορφα με τον δικό μου τροπ,δεν έχβ νιώσει όμως πιο παραξενα ευτυχησμενη απο τότε που ακουσα τα πρώτα "La bruja muerta".Eίναι ένα απο τα ταξίδια που έσκασε μυτη για μενα τουλαχιστον ακριβως στην ώρα τους.Σήμερα στα 26 μου νιώθω ξανα -τρομακτικα-την σπιρτάδα που είχα στα 16 μου,όταν λαχταρουσα και σπαρταρουσε η ψυχη μου βιαστικα να ακουσω ενα κομματι της Γιολαντας ή δικό σου. Οι σκεψεις μου ακαταστατες οπως και η ώρα που στις γραφω και άντυτα τα σχόλια μου.
Όταν διαβάζω κάθε φορά συνεντευξεις σου, νίωθω σαν να μαι στη Χρονορωγμη και σε ακούω να μιλάς,ή στην κοσμογωνιά,ή στο ιντρο ή στον αέρα σε live στο ενδιάμενο μετα απο τραγουδι δηλαδη πάντα Εκει. Στο μυαλό μου στο ιδιο και απαρραλαχτο μέρος,ίσως και στο δικό μου Ιδανικο σημείο.
Τα λόγια σου εδώ είναι τόσο απλα και μονοκόμματα, μα κρυβουνε μεσα τους τοσο πολυ ζωή που με γεμιζουνε όμορφα χωρις να με αφηνουνε-και να 'θελα-να ψαξω ή να φανταστω το κάτι παραπάνω. Σαν μια γουλια απο κρασί -που με "πινει" εκείνη αντί εγώ- απ'το καλοδουλεμενο αμπέλι κάποιου φίλου ,που πάλιωνα για χρονια στο κελάρι της νιότης μου και φυλούσα σαν να τανε δικο μου...Και ΕΙΝΑΙ..

christos είπε...

battalia μου, τα είπες όλα με τον καλύτερο κ ποιο γλαφυρό τρόπο ....

Dimitris Z. Koykoylas είπε...

oraia ta leei

antmas είπε...

Κάνεις καλό με τον τρόπο σου Μιχάλη μας βοηθάς ως το έπακρον να σκεφτόμαστε και να γίνουμε συνειδητοποιημένα άτομα

Ανώνυμος είπε...

Φιλε Μιχάλη,σ'αυτή την ατιμη εποχή που ζούμε του καταναλωτισμού κ του ότι "αρπάξει ο κ@λος μας",δυστυχώς,κρατας τη σημαία!
Είχα δεί πολλά,αλλά,δεν ήθελα να τα πιστέψω.
Όμως απο την μερα που σε ειδα να χαριεντίζεσαι σαν κοκοτα, στον καναπε του κυρίου noname στη net,έπεσες στα ματια μου!
Αντίο και να΄σαι καλα παλιε μου φίλε!

Ανώνυμος είπε...

Σε ποιες περιπτώσεις λέτε ψέματα;
Σχεδόν πάντα.





Αληθεια λεει οτι λεει ψεματα!
φτανει ρε!!!